Politie
Politie.jpg
De Belgische politie bestaat uit twee onderdelen, de federale en de lokale politie. Deze twee onderdelen zijn autonoom en zijn afhankelijk van verschillende overheden. Er bestaat wel een binding tussen beide: wederzijdse ondersteuning, aanwerving en gezamenlijke opleidingen, mobiliteit van personeel, … (politie, z.d., z.p.).

Federale politie

De Federale politie vervult heel wat opdrachten, zoals het aanpakken van georganiseerde en maatschappijontwrichtende criminaliteit. De federale politie behandelt ook misdrijven die een gespecialiseerde aanpak vereisen (federale politie, z.d., z.p.).
De federale politie streeft ernaar om criminele fenomenen op te sporen, de verschijningsvormen ervan te bekijken en de bevoegde overheden tijdig in te lichten. De politie draagt eveneens bij tot de vermindering van het risico dat criminele feiten worden gepleegd. Ook voert men gerechtelijke of opsporingsonderzoeken uit en men pakt criminele organisaties aan (federale politie, z.d., z.p.).

Enkele diensten van de Federale gerechtelijke politie:
• Cel vermiste personen
• Dienst opsporingsberichten
• Dienst leefmilieu
• Centrale Dienst voor Bestrijding van Corruptie (CDBC)

De uitdaging van de diensten van de Federale politie is de identificatie van de criminele netwerken en dadergroepen alsook de destabilisering ervan. Deze uitdaging wordt verwezenlijkt dankzij kwaliteitsvolle onderzoeken die de identificatie van een maximaal aantal daders met bewijselementen toelaten, om ze ter beschikking van de gerechtelijke autoriteiten te stellen. Zij behandelen dus bovenlokale criminaliteit (federale politie, z.d., z.p.).

Lokale politie

De lokale politie kent geen organisatieschema, maar om een minimale dienstverlening aan de bevolking te verzekeren heeft de lokale politie een aantal functies:
• Wijkwerking:
Hier is het de bedoeling om wijk- en buurtgericht te werken en om de politionele zichtbaarheid te verhogen. Men moet zichtbaar, aanspreekbaar en te contacteren zijn. Ze moeten rekening houden met de lokale omstandigheden en bevolkingsdichtheid.
• Onthaal:
Hier moet men antwoorden geven aan de burgers die langskomen, zich telefonisch of schriftelijk tot de politiedienst aanwenden. Hier wordt men doorverwezen naar een interne of meer geschikte externe dienst.
• Interventie:
Deze functie bestaat erin om binnen een redelijke termijn antwoord te geven op de binnenkomende oproepen. Wanneer een oproep niet dringend is kan deze uitgesteld worden om een belangrijke oproep eerst te behandelen.
• Politionele slachtofferbejegening:
Deze functie bestaat uit het verschaffen van goede informatie, opvang en bijstand aan het slachtoffer. Elke politieambtenaar moet deze taak zorgvuldig volbrengen. Indien het gaat om een zwaar slachtofferschap mag men beroep doen op een gespecialiseerd medewerker.
• Lokale opsporing en lokaal onderzoek:
Dit betreft opdrachten van opsporing die voortvloeien uit een crimineel feit of andere gebeurtenissen.
• Handhaving van de openbare orde:
De handhaving van de openbare orde bestaat uit het vrijwaren en herstellen van de openbare rust, de openbare veiligheid en de openbare gezondheid. Dit begrip omvat niet alleen het handhaven van de openbare orde tijdens grote evenementen maar ook de milieuproblematiek en het verkeer.

• Wegverkeer

Doordat de lokale politie bevoegd is over kleinere grondgebieden is het gemakkelijker om contacten te leggen tussen de burgers en de politie. Dit bevordert uiteraard ook de dienstverlening. De lokale politie behandelt kleinere misdrijven zoals vandalisme. Dit heet de standaard politiezorg. Wanneer het gaat over een zwaar misdrijf of een bovenlokaal misdrijf, wordt de federale politie ingeschakeld (lokale politie, z.d., z.p.).